Normal 0 21 false false false PL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standardowy; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;}

20 minut dla matematyki – codziennie J

 

 

Matematyka, która wydarza się w domu

 

Nie róbcie w domu dodatkowych zajęć z matematyki. Naprawdę. Matematyka dzieje się już wtedy, gdy:

 

·       nakrywacie do stołu,

 

·       dzielicie jedzenie,

 

·       pakujecie torbę,

 

·       czekacie na autobus

 

·       sprawdzacie, czy zdążycie wyjść.

 

Najcenniejsze, co może zrobić dorosły, to nie podać od razu odpowiedzi. Zamiast: „brakuje jednej łyżki”, zapytaj: „czy wystarczy?”.

 

Zamiast: „nie zmieści się”, zapytaj: „jak myślisz?”.

 

Daj dziecku chwilę na przewidywanie, własny pomysł, sprawdzenie i zmianę zdania.

 

Nie chodzi o to, żeby dziecko liczyło szybciej. Chodzi o to, żeby zaczynało rozumieć: liczby, relacje, czas, pojemność, pieniądze, dzielenie -        i żeby potrafiło powiedzieć, skąd coś wie.

 

 

MYŚL PRZEWODNIA NA PAŹDZIERNIK

 

CZY WYSTARCZY?

 

Jedno pytanie. Wiele codziennych sytuacji. I mnóstwo matematyki, której nie trzeba specjalnie organizować.

 

 

ZATRZYMAJ SIĘ PRZY CZTERECH PYTANIACH

 

• Jak myślisz?

 

• Skąd to wiesz?

 

• Jak możemy to sprawdzić?

 

• Co musiałoby się zmienić, żeby odpowiedź była inna?

 

 

MYŚL PRZEWODNIA: CZY WYSTARCZY?

 

Czy wystarczy, żeby każdy dostał po dwa?

 

Tu samo pytanie „czy wystarczy?” może już prowadzić do grupowania, dzielenia i przewidywania.

 

Najlepiej użyć czegoś, co naprawdę jest akurat na stole: kawałków owocu, pieczywa, naklejek, kredek.

 

ZRÓBCIE TO NAPRAWDĘ

 

Połóż 10 kawałków owocu i powiedz, że są 4 osoby.

 

Zapytaj: „Czy wystarczy, żeby każdy dostał po dwa?” Najpierw niech dziecko przewidzi.

 

Dopiero potem rozdzielcie po dwa i sprawdźcie, co zostało.

 

Zmień jeden warunek: „A gdyby przyszła jeszcze jedna osoba?” albo „A gdyby każdy chciał po trzy?”.

 

 

 

ROZWIŃ TĘ SYTUACJĘ

 

Zmieniaj liczbę osób, nie zmieniając liczby przedmiotów.

 

Zmieniaj liczbę rzeczy przypadających na jedną osobę: po 1, po 2, po 3.

 

Przenieś pytanie na pojemność: „Czy wszystko zmieści się do tego pudełka?”.

 

Przenieś pytanie na czas: „Mamy 15 minut. Czy wystarczy, żeby się ubrać i wyjść?".

 

 

PO CO TO ROBIMY?

 

liczenie i grupowanie - intuicje mnożenia i dzielenia

 

rozumienie reszty: zostało / zabrakło

 

szacowanie przed sprawdzeniem

 

rozumienie pojemności i czasu jako wielkości, które można porównywać

 

 

WAŻNE:

 

Najpierw pytanie i przewidywanie. Dopiero później liczenie lub sprawdzanie. Nie poprawiaj od razu - interesuje nas tok myślenia dziecka, nie szybkość odpowiedzi.